---

Έχουμε αγαπήσει τους Disharmony μέσα από τη συναυλιακή τους δραστηριότητα, μέσα από τα βίντεο κλιπ τους και φυσικά, μέσω της μουσικής τους. Περιμένουμε εναγωνίως την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους Shades of Insanity, το οποίο ναι μεν έχει καθυστερήσει, αλλά αποτελεί ένα από όλες τις απόψεις φανταστικό άλμπουμ.

Με σημείο αναφοράς τους Nevermore - ως επιρροή και όχι ως πιθήκισμα (για να μην παρεξηγούμαι) - η αθηναϊκή μπάντα έχει γράψει οκτώ συνθέσεις που χαλαρά βρίσκουν το δρόμο τους σε οποιαδήποτε καλόγουστη και ψαγμένη playlist μοντέρνου heavy metal ανά τον κόσμο. Ήχος, συνθέσεις, ριφ και rhythm section βγάζουν προς τα έξω μια μοντέρνα προσέγγιση όλων όσων πρέσβευε το σοβαρό, σκεπτόμενο και στακάτο παραδοσιακό heavy metal στον καιρό του. Και εκεί εντοπίζω το μεγάλο ατού του συγκροτήματος. Το να φέρνουν τις αρετές του χθες στο σήμερα υπό ένα σύγχρονο μα μη αμφισβητήσιμο από κανέναν πρίσμα.

Οι στίχοι και όλη η αίσθηση που βγάζει το Shades of Insanity είναι κατ ουσία μελαγχολικοί και θλιβεροί. Καθόλου κλαψιάρικοι όμως. Αντιθέτως μπορούν να οδηγήσει τον προβληματισμό σε πώρωση και το αντίθετο. Δεν θα ήταν δίκαιο μα ούτε και σωστό να κατατάξουμε τη μουσική τους σε ένα ιδίωμα, καθώς πολλά είδη metal παρελαύνουν από τραγούδι σε τραγούδι προσφέροντας ένα ομοιογενές μίγμα. Τα φωνητικά έχουν ψυχή και κότσια ενώ οι κιθάρες είναι από στιβαρές έως πανέξυπνες. Τι άλλο να ζητήσει δηλαδή κάποιος; Εύγε παίδες. -- Φάνης Μανταίος