---

Αλωνίζοντας ακούραστοι τη death metal σκηνή από τη χρυσή δεκαετία του '80, και πιο συγκεκριμένα από το 1988, οι Grave φαίνεται ότι κρατάνε ακόμα καλά λαδωμένα τα γρανάζια τους, προσφέροντας ένα EP μετά την ακρόαση του οποίου οι Mayhem θα ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα για τα σπασμένα κρανία και τα χυμένα μυαλά που αφήνει. Συνδέστε τα μεγάλα ηχεία σας και θα καταλάβετε.

Το Morbid Ascent είναι το τρίτο EP της μπάντας και περιλαμβάνει τρία νέα κομμάτια, μια διασκευή του "Possessed" των Satyricon και ένα remix του "Epos" από το άλμπουμ Endless Procession of Souls. Είναι από τις περιπτώσεις δίσκων που μόλις πατήσεις 'play' μένεις εκεί στυλωμένος μέχρι να τελειώσει, και αυτό γιατί από το πρώτο λεπτό τα κομμάτια εξαπολύουν μια 'in your face' δυναμική και ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου.

To EP ανοίγει με το "Venial Sin", το οποίο με βρίσκει σύμφωνη για την πρώτη θέση που κατέχει αφού προσωπικά το ξεχώρισα. Εδώ έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε και ένα ξεχωριστό guest σόλο από τον Eric Cutler των Autopsy. Είναι ανελέητο εκεί που πρέπει, ξέρει πότε πρέπει να ξεκουραστεί και πότε πρέπει να ξαναξεκινήσει το ξεκοίλιασμα. Οι κιθάρες ματώνουν από την έμπνευση των ριφ, τα ντραμς βρίσκονται σε ένα ντελίριο εναλλαγών χωρίς όμως να δημιουργούν ένα χαοτικό αποτέλεσμα, και η πινελιά του διπέταλου στο background απογειώνει...  την τρίχα! Το δεύτερο και ομώνυμο με το δίσκο κομμάτι κρατάει την ένταση στα ίδια επίπεδα, συνδυάζοντας  το βούρκο του death με το σφυροκόπημα του thrash και σε κάνει να θες να χτυπάς το κεφάλι σου σε μάρμαρο ρυθμικά. Το κομμάτι κλείνει με συνοδεία ήχων παρόμοιων με εκκλησιαστικό όργανο, που δίνουν απλά ένα επιπλέον άγγιγμα απόκοσμου τέλους. Ακολουθεί η διασκευή η οποία τείνει να ξεπεράσει το πρωτότυπο των Satyricon και αυτό γιατί οι Grave επέλεξαν ένα κομμάτι ωμού black metal και το επανασύνθεσαν μέσα στα σπλάχνα της δικής τους death metal αισθητικής. Το έκαναν πιο γεμάτο και πιο βαρύ, κάτι το οποίο του ταιριάζει γάντι! Έπειτα ακολουθεί το remix του "Epos" από το Endless Procession of Souls, το οποίο δεν παρουσιάζει πολλές διαφορές από το πρωτότυπο. Είναι απλά άλλη μια ενδιαφέρουσα διάρθρωση της συγκεκριμένης σύνθεσης. Ο δίσκος κλείνει με το "Reality of Life" που αποτελεί επανηχογράφηση του τραγουδιού που περιλαμβανόταν στο demo Sexual Mutilation. Παρόλο που οι τόνοι της έμπνευσης είναι κατεβασμένοι, το κομμάτι παραμένει πάντως μια κλασική σύνθεση των Grave με ένα κλασικό ανελέητο σόλο στο στυλ τους.

Εν κατακλείδι, αν και EP, ο δίσκος καταφέρνει να δώσει μια πολύ καλή εντύπωση σαν ολοκληρωμένη δουλειά. Τα κομμάτια δεν βαλτώνουν, προχωράνε κατευθείαν στο ζουμί. Οι Grave πήραν τα καλύτερα αλλά και πιο χαρακτηριστικά συστατικά της μουσικής τους και δημιούργησαν κάτι μεστό με μια επιπλέον δόση συνθετικής έμπνευσης. -- Μαριάννα Αρμπερώρη