---

Πάρε μια μπάντα της σύγχρονης σκηνής του Gothenburg - πάρε τους In Flames για παράδειγμα - και βάλτους να παίξουν heavy. Βάλε και τον Lemmy να βρυχάται με λύσσα στο μικρόφωνο με το κεφάλι ψηλά και έχεις μια γεύση από το καινούριο full length άλμπουμ των Bombus. Το The Poet and the Parrot αποτελεί τη δεύτερη ολοκληρωμένη δουλειά τους και την έναρξη της συνεργασίας τους με την Century Media. Οι επιρροές είναι εμφανείς: Motorhead, Metallica, In Flames, Entombed. Πήραν τις αγαπημένες τους μπάντες και έφτιαξαν ένα μαγικό φίλτρο μέσα στο καζάνι του ήχου της σκηνής του Gothenburg.

Καθώς ακούς το δίσκο και προσέχεις διαφορετικά στοιχεία του, κάθε ακρόαση μπορεί να προκαλέσει ένα διαφορετικό 'vibe'. Τον ακούς πρώτη φορά και λες: heavy rock. Tον ξανακούς και λες: "that's totally punk here!" Το άλμπουμ παρουσιάζει ποικιλία συνθέσεων αλλά είναι δεμένο και συμπαγές. Μπορεί να υπάρχει μια εναλλαγή στη δυναμική των συνθέσεων που να μην το αφήνει να απογειωθεί, αλλά σίγουρα οι ξεχωριστές στιγμές μέσα στα κομμάτια προσδίδουν στο γενικό αποτέλεσμα μια πολύ καλή ποιότητα συνθέσεων. Περιλαμβάνει οκτώ κομμάτια με ποικίλες διάρκειες από τρία έως οκτώ (παρά κάτι) λεπτά. Τα δύο πρώτα τραγούδια, "Enter the Night και "The Poet and the Parrot" είναι αρκετά σπινταριστά και χαρίζουν δυναμική στο άλμπουμ. Οι τόνοι πέφτουν λίγο με το "Liars" αλλά ξαναπαίρνουν τα πάνω τους με τα "A Safe Passage", "Apparatus" και "Let Her Die". Σε μερικά σημεία η τσαχπινιά του hard rock και ο πιο σκοτεινός ήχος φλερτάρουν με έναν ενδιαφέροντα τρόπο που σου προκαλεί αυτό που και πιο πριν ανέφερα, να «ακούς» δηλαδή κάθε φορά διαφορετικές πτυχές των συνθέσεων. Το άλμπουμ κλείνει με τα πιο mid-tempo "Master the Reality" και "Into the Fire", το οποίο θυμίζει σε κάποια σημεία ακόμα και Amorphis.

Σαν γενική αποτίμηση θα λέγαμε ότι το πείραμα των Bombus πέτυχε και οι τόσες πολλές επιρροές που φαίνεται να έχουν έχουν αφομοιωθεί τελείως αυθόρμητα και αβίαστα. Κάτι για να ξεφύγουμε από τα συνηθισμένα... -- Μαριάννα Αρμπερώρη