---

Στα σουηδικά η φράση 'Vattnet Viskar' σημαίνει «το νερό ψιθυρίζει». Αυτός ο δίσκος όμως δεν ψιθυρίζει μόνο. Πότε στροβιλίζεται, πότε απελπίζεται, πότε ξεσπάει, πότε ηρεμεί και πότε ατενίζει με πλήρη αυτογνωσία την ποιότητα που χαρακτηρίζει τις συνθέσεις του. Ποιος είπε ότι μόνο οι σκανδιναβοί γράφουν σκατόψυχο black με αυτοκτονικές τάσεις; Οι αμερικανοί Vattnet Viskar είναι ενεργοί από το 2010 και μέχρι στιγμής έχουν στο ενεργητικό τους ένα demo, ένα EP και ένα full length. Στην συγκεκριμένη περίπτωση άλμπουμ έχουμε οκτώ κομμάτια που συνθέτουν ένα θυμωμένο και μελαγχολικό ταξίδι προς την κάθαρση. Και λέω κάθαρση, γιατί είναι τελικά αναπόφευκτο γι' αυτό το είδος να μην σου ασκήσει μεγάλη ψυχολογική επιρροή. Είναι καθαρά ταυτισμένο με βασανιστικές εικόνες και καταστάσεις όπως απώλειες, εξαρτήσεις και πολλά άλλα που σκάνε σαν αστραπιαία προβολή στο μυαλό σου. Ας περάσουμε όμως στο διά ταύτα. Δεν χρειάζεται πολλή μαεστρία για να καταλάβεις ποιοι έχουν βάλει και λίγο το χεράκι τους για να δημιουργηθεί αυτός ο δίσκος. Εδώ θα βρείτε τα πάντα στο φάσμα του black. Από Watain και My Dying Bride μέχρι τα μελωδικά ιντερλούδια των Opeth. Τα δυνατά σημεία του είναι ο καλός συνδυασμός ατμόσφαιρας και μελωδίας, με το γρήγορο αλλά ρυθμικό καθαρό black. Τα κομμάτια διαρκούν από ένα μέχρι εφτάμισι λεπτά, με τις μεγάλες διάρκειες να κυριαρχούν χωρίς όμως να κουράζουν καθόλου. Ίσα ίσα δίνουν μια πιο ολοκληρωμένη αίσθηση στον δίσκο, αφού ξεδιπλώνουν τις διάφορες μουσικές πτυχές του. Όλα αυτά βέβαια συνοδευμένα από αντίστοιχους στίχους με θεματολογία σκέψεις, εικόνες, φύση. Είναι μία από τις επιλογές μας για τα κρύα βράδια του χειμώνα -- Μαριάννα Αρμπερώρη