---

"None knows what is happening... / There is a lot of danger out there ok?" Ο καινούριος δίσκος των instrumental post-rock θεών 65daysofstatic ξεκινάει με μια λιτή προειδοποίηση. Οι 65dos είναι από μια από τις μπάντες που σε απορροφούν και σου δημιουργούν περίπλοκα συναισθήματα. Ήδη από το εισαγωγικό "Heat Death Infinity Splitter" μπορεί κανείς να καταλάβει το συναίσθημα που θα σε ακολουθήσει στον υπόλοιπο δίσκο. Είναι σαν να να κάθεσαι στην άκρη ενός γκρεμού και να κοιτάς μια δυστοπία η οποία σε τραβάει, και όπως, χαμένος στις σκέψεις, πας να πέσεις στο κενό σε τραβάει την τελευταία στιγμή κάποιος φίλος που δεν θέλει να σε δει να χάνεσαι.

Αυτό το προοδευτικό χτίσιμο μελωδιών μέσα από μονότονους ρυθμούς και χωμένα synths χαρακτηρίζει το σύνολο του δίσκου. Οι 65dos επιστρέφουν σε πιο γνώριμα μονοπάτια με ήχο περισσότερο οργανικό και ηλεκτρονικό αλλά χωρίς να ξεχνάνε και το πρόσφατο παρελθόν τους με κομμάτια όπως το "Prisms", προσωπικό αγαπημένο, που έχει χορευτικά μέρη που θυμίζουν αρκετά το προηγούμενο We Were Exploding Anyway (2010). Ταυτόχρονα όμως το Wild Light είναι περισσότερο soundtrack σαν ήχος από ό,τι ήταν το Silent Running του 2011.

Οι 65dos δεν ήταν ποτέ μια στατική μπάντα και πάντα προσπαθούσε να κάνει κάτι το διαφορετικό. Εδώ όμως δεν έχουν πάει ένα, αλλά πολλά βήματα παραπέρα. Το άλμπουμ είναι ταυτόχρονα κοντά στον χαρακτηριστικό ήχο τους αλλά και τελείως διαφορετικό από ό,τι έχουν κάνει ως τώρα. Όπως είπα και στην αρχή, αυτό στο οποίο ξεχωρίζουν οι 65dos είναι ότι μπορούν να σου δημιουργούν συναισθήματα και αυτή είναι μια ικανότητα που δεν την βρίσκεις εύκολα. Πιθανόν όταν έγραφαν τον δίσκο να είχαν κάποια ταινία στο μυαλό τους ή κάποια ιστορία, αυτό όμως δεν έχει μεγάλη σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι αυτό που ακούς εσύ, τι υπάρχει στο δικό σου μυαλό, οι δικές σου σκέψεις, η δικιά σου κάθαρση. -- Άρης 'Ymir' Πολιτόπουλος