---

Περάσαν εννιά χρόνια από το άλμπουμ FWX, στο μεταξύ φήμες πήγαιναν και έρχονταν με τους Matheos και Alder να επικεντρώνονται σε μπάντες και side projects αφήνοντας στενά περιθώρια για μία νέα δουλειά. Το Sympathetic Resonance του 2011 από το σχήμα Arch/Matheos έδειξε μια διάθεση πισωγυρίσματος που έκανε πολλούς να περιμένουν ένα Awaken the Guardian με τον Alder στα φωνητικά (το πώς θα γινόταν αυτό είναι άλλο θέμα.)

Τελικά το Darkness in a Different Light είναι γεγονός. Ένα άλμπουμ που οι «προγκρεσιβάδες» περίμεναν πώς και πώς. US power ήθελαν οι «παλαιολιθικοί», ευαίσθητες, αιθέριες μελωδίες οι πιο κλασικοί οπαδοί. Οι Fates όμως ακολούθησαν όπως φαίνεται τον δικό τους δρόμο, σκλήρυναν και ξύρισαν τις κιθάρες, μοντερνοποίησαν τις δομές, άφησαν τον Alder να παίξει την δικιά του μπάλα και μας έδωσαν τον επόμενο αυτόφωτο κρίκο της αλυσίδας τους. Άκρως κιθαριστικό λοιπόν, χωρίς πλήκτρα και samples και αρκετά ωμό αλλά και πάλι αρκούντως μελωδικό.

Ο Aresti είναι πλέον μόνιμο μέλος και πολλές φορές ζωγραφίζει με σόλο και γεμίσματα, ενώ ο Jarzombek προσπαθεί να μετριάσει την απώλεια του Zonder χαρίζοντάς μας λιγότερο πλουμιστά αλλά πιο τεχνικά και μέταλ μέρη στα τύμπανα. Το "One Thousand Fires" είναι ένα επιθετικό progressive έπος, το "Firefly" στέκεται άνετα στα μελλοντικά 'best-of setlist' της μπάντας ενώ το "Ο' Chloroform" με αυτήν την διάχυτη μελαγχολία το αγάπησα στις 10 ακροάσεις και το λάτρεψα στις 20.

Κάποιοι ίσως πουν ότι ο Matheos στέρεψε και ότι οι μελωδίες του δεν έχουν καμμία σχέση με τα αριστουργήματα του παρελθόντος. Εγώ βλέπω μια λίγο διαφορετική αντιμετώπιση στο χτίσιμο των τραγουδιών, που μπορεί να προέρχεται και από μια εν μέρει συνθετική δυστοπία αλλά αποδεικνύεται σωτήρια για την μπάντα. Συνολικά, ο δίσκος χρειάζεται ακροάσεις και ανοιχτά αυτιά ώστε να αποκαλύψει την μαγεία που αυτή την φορά κρύβει λίγο πιο υποχθόνια κάτω απο τις σκληρές κιθάρες του γέρο-Μαθιού. Οι ακροατές καλά θα κάνουμε να αρχίσουμε να κρίνουμε τέτοια μουσική με την προσοχή που της αξίζει και να αποφύγουμε τα γρήγορα συμπεράσματα. And yet it moves. -- Γιάννης Κυρατζόπουλος