---

Οι άρχοντες του σκοτεινού ήχου Paradise Lost αποφάσισαν να μας κάνουν ένα δώρο μέχρι τον καινούριο τους δίσκο. Και για να προλάβω κακεντρεχή σχόλια περί αρπαχτής, ας δούμε λίγο τα δεδομένα: οι Paradise Lost είναι σε ένα σερί καταπληκτικών δίσκων με τις τρεις τελευταίες στούντιο κυκλοφορίες τους (In Requiem, Faith Divides Us - Death Unites Us, Tragic Idol), έχουν κυκλοφορήσει μόνο άλλη μια συλλογή (χωρίς τα λάιβ άλμπουμ) και αυτό έγινε το 1998 και το Tragic Illusion 25 αποτελείται από δυσεύρετα κομμάτια.

Τι είναι λοιπόν το Tragic Illusion 25; Είναι το νέο best-of των Paradise Lost για να γιορτάσουν τα 25 χρόνια μουσικής προσφοράς με b-sides, bonus tracks, διασκευές και άλλες δυσεύρετες ηχογραφήσεις από όλη τους την καριέρα. Δεν είναι νέα κυκλοφορία, 'so what';

Εκκίνηση με το ακυκλοφόρητο "Loneliness Remains" και ξεκινάει ένα ταξίδι στην μουσική ιστορία της μπάντας μέσα από κομμάτια που πιθανότατα δεν έχετε ξανακούσει. Ένας από τους λόγους που οι Paradise Lost έγιναν και παραμένουν μεγάλοι είναι γιατί ποτέ δεν έμειναν στάσιμοι και φρόντιζαν με κάθε νέο δίσκο να αλλάζουν και να εξελίσσονται. Αυτή η ποικιλομορφία αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο στην διαδοχή των κομματιών αλλά και στις διαφορετικές μεταξύ τους διασκευές. Πάρτε το "Missing" για παράδειγμα (πρώτη φορά το ακούσαμε στην ειδική έκδοση του In Requiem), διασκευή από το ποπ ντουέτο Everything but the Girl και πείτε μου αν θα περιμένατε ότι θα μπορούσε κανείς να του δώσει αυτήν την goth/doom αισθητική.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στις δύο επανεκτελέσεις του δίσκου, το "Our Saviour" από το ντεμπούτο της μπάντας (Lost Paradise) και το "Gothic" από το ομώνυμο αριστούργημα. Ο Nick Holmes δεν έχει χάσει πουθενά την εκφραστικότητα και την ικανότητα του στα growl φωνητικά και η ανανεωμένη παραγωγή σε συνδυασμό με τις πλέον αυξημένες μουσικές ικανότητες της μπάντας κάνουν τα κομμάτια να ηχούν πιο δυνατά από ποτέ.

Η συλλογή αυτήν λοιπόν είναι ένας ιδανικός τρόπος για να γιορτάσουν το ένα τέταρτο του αιώνα ζωής της μπάντας. Ακόμα και ο πιο χωμένος οπαδός σίγουρα θα βρει τραγούδια που δεν έχει ακούσει και θα απολαύσει τις επανεκτελέσεις. Προσωπικά δεν έχω κανένα παράπονο (εκτός ίσως από το ότι δεν συμπεριλάβανε τη διασκευή στο "How Soon is Now?" των Smiths). H κυκλοφορία αυτή είναι ιδανική για να γεμίσει τα φθινοπωρινά απογεύματα με σκοτεινές μουσικές εις αναμονή ενός καινούριου δίσκου. -- Άρης 'Ymir' Πολιτόπουλος