---

Περίπου δώδεκα χρόνια είχε να κυκλοφορήσει προσωπικό δίσκο ο πατριάρχης του Hawkwind πληρώματος Nik Turner (αν και στο μεσοδιάστημα δεν είχε μείνει αδρανής, αλλά συμμετείχε σε πλήθος ηχογραφήσεων των πιστών του - πιο συχνά στις δουλειές των Space Mirrors). Φέτος επιστρέφει με το Space Gypsy που μας αφήνει άφωνους, καθώς με αυτό αναβιώνει με ανατριχιαστική λεπτομέρεια τον μουσικό κόσμο των κλασικών Hawkwind στο πρώτο μισό των 70s. Οι άσχετοι με το αντικείμενο δεν θα καταλάβουν τον ενθουσιασμό μας στο άκουσμα τραγουδιών όπως τα "Fallen Angel STS-51-L", "Eternity", "We Ride the Timewinds", "Galaxy Rise" ή "Time Crypt" (και τη βαθμολογία που ακολουθεί), αλλά οι μυημένοι θα μπουν εύκολα στο νόημα. Ο 73χρονος σήμερα Nik Turner με τη χαρακτηριστική του φωνή, το σαξόφωνο και το φλάουτο οδηγεί με εκπληκτική δεξιοτεχνία το διαστημόπλοιό του μέσα από χωροχρονικές πύλες, κόσμους αντι-ύλης, μυστικά μονοπάτια των Μάγια, διαγαλαξιακά άλματα, συναντήσεις με διάφορες μορφές εξωγήινης νοημοσύνης με κοσμοναύτες τους Simon House (High Tide, Third Ear Band, Hawkwind, David Bowie) (βιολί, πλήκτρα), Steve Hillage (Khan, Gong, System Seven) (κιθάρα, συνθεσάιζερ, φωνητικά), Nicky Garratt (UK Subs) (κιθάρα), Jeff Piccinini (Chelsea) (μπάσο, φωνητικά), Jurgen Engler (Die Krupps) (πλήκτρα, συνθεσάιζερ, εφέ, κιθάρα) και Jason Willer (Enemies, UK Subs) (ντραμς), οι οποίοι καταφέρνουν να παράξουν μια μοναδική αναβίωση του space rock σύμπαντος ξεκινώντας από τα ψυχεδελικά late-60s του "Set the Controls for the Heart of the Sun" (στο ελαφρώς ανατολίτικο "Coming of the Maya") μέχρι τα γνωστά διαστημικά «γκάζια» των αυθεντικών Hawkwind χρησιμοποιώντας πολλαπλά στρώματα από σύνθια, μέλοτρον, διαστημικά εφέ, ακουστικές και ηλεκτρικές κιθάρες. Παρακολουθώντας σταθερά όλα τα πονήματα των μουσικών του 'Hawk-space' ανά τις δεκαετίες είμαι σε θέση να πιστοποιήσω ότι καλύτερα αποτέλεσματα στην κατεύθυνση της αναβίωσης του αγαπημένου μας ήχου από αυτά που ακούμε εδώ, στο Space Gypsy δεν υπάρχουν. Ο γηραιότερος όλων, πλαισιωμένος από μια παρέα - κατά κανόνα παλιών - μουσικών που καταφανώς σέβονται υπέρμετρα τους αρχαίους κώδικες των Hawkwind, καταφέρνει να κυκλοφορήσει το σημαντικότερο φετινό δίσκο της φυλής. Είναι ανάγκη να γράψουμε ότι θα είναι μέσα στα καλύτερα της χρονιάς για εμάς; -- Γιάννης Ζώης