---

Δύο χρόνια μετά το The Dream of the Magic Jongleur (2011), που είχαμε κατατάξει στους κορυφαίους για μας δίσκους εκείνης της χρονιάς, οι μυστηριώδεις αμερικανοί The Psychedelic Ensemble επιστρέφουν με το τέταρτό τους άλμπουμ The Tale of the Golden King. O Θρύλος του Χρυσού Βασιλιά είναι το πλέον φιλόδοξο, πλούσιο από πλευράς ενορχήστρωσης και παραγωγής και πιο ολοκληρωμένο ως κόνσεπτ έργο τους. Και δεν είναι τυχαία η χρήση της λέξης «έργο» που κάνω - έτσι αποκαλούσαν κοροϊδευτικά τα progressive αριστουργήματα οι φανατικοί του πανκ πριν καμμιά 35αριά χρόνια, αν και εκτός ενός πεπερασμένου αριθμού περιπτώσεων η post-punk σκηνή δεν κατάφερε τελικά να δημιουργήσει εξίσου συναρπαστικές μουσικές, αλλά κυρίως αρκέστηκε στη δημιουργία «καταστάσεων». Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με... «έργο». Η αναβίωση του prog βέβαια είναι πραγματικότητα ήδη από τα 80s αλλά πάντα υπόκειται σε ποπ και metal συμβάσεις και περιορισμούς. Οι The Psychedelic Ensemble όμως έχουν δείξει και συνεχίζουν να δείχνουν ότι δεν νοιώθουν την ανάγκη να βάλουν καθόλου νερό στο κρασί τους και να ακολουθήσουν κάποιες συμβάσεις της εποχής. Κάνουν αυτό του τους λέει η καρδιά τους.

Το The Tale... είναι ένα κανονικότατο κόνσεπτ άλμπουμ. Τα δέκα κομμάτια του, εκτός του ότι παίζονται ως μέρη ενός ολοκληρωμένου μουσικού έργου διάρκειας 72 λεπτών (σσ. μιας σουίτας που λένε και οι της κλασικής) χωρίς διακοπή, αφηγούνται γραμμικά και τα επεισόδια μιας ιστορίας μεσαιωνικής φαντασίας με κοιμισμένους βασιλιάδες, πολιτισμούς που δέχονται επίθεση από βάρβαρες ορδές και μαγικά βουνά, η οποία εξιστορείται στο βιβλιαράκι του δίσκου που περιλαμβάνει ωραία σχέδια και όλους τους στίχους. Μουσικά δικαιολογούμαστε να μιλήσουμε για συμφωνικό ροκ, καθώς πέρα από το σύνηθες οπλοστάσιο από κιθάρες, κήμπορντς, κρουστά, μπάσο, μαντολίνο που χρησιμοποιεί ο ένας μουσικός που κρύβεται πίσω από το όνομα των TPE (και ο οποίος σταθερά αρνείται να αποκαλύψει την ταυτότητά του), υπάρχει στην όλη παραγωγή και ο ήχος μιας κανονικής ορχήστρας εγχόρδων και 20 πνευστών! Όπως και στα προηγούμενα άλμπουμ η μουσική δεν είναι πειραματική, υπάρχουν παντού απόηχοι από την κλασική γκάμα τoυ prog, από τους Genesis και τους ELP μέχρι τους Caravan, αλλά αυτή τη φορά η παλέτα των ηχοχρωμάτων είναι πολύ πιο πλούσια, ενώ και τα γυναικεία φωνητικά από την Ann Caren δίπλα σε αυτά του 'TPE' δίνουν μια πιο αιθέρια και «πολυφωνική» διάσταση στο εγχείρημα.

Με τους The Psychedelic Ensemble έχεις την αίσθηση της ολικής επαναφοράς των art rock 70s, που αναμφίβολα και κατά γενική ομολογία υπήρξαν από μουσικής πλευράς το αποκορύφωμα της rock δημιουργικότητας και που φαντάζουν στους περισσότερους που δεν τα πρόλαβαν περίπου ως μυθικά και σε μας που τα προλάβαμε ως χαμένη Γη της rock Ευδαιμονίας. Με δεδομένο ότι το ημερολόγιο λέει «2013», αν αυτό από μόνο του δεν είναι κατόρθωμα, τότε τι είναι; -- Laertis