---

Στο τέταρτό τους άλμπουμ οι τεξανοί Midlake, ένα από τα πιο αξιοπρόσεχτα αμερικανικά συγκροτήματα της τελευταίας δεκαετίας, εμφανίζονται με μια νέα σύνθεση αφού κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων ο τραγουδιστής τους Tim Smith τους άφησε για ένα νέο πρότζεκτ. Με τον κιθαρίστα Eric Pulido στο τιμόνι και το μικρόφωνο και δύο πρόσθετα νέα μέλη ονομάζουν αυτό το δίσκο «αντίφωνο» χαράζοντας τη γραμμή ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον. Δεν αλλάζουν πάντως ιδιαίτερα πορεία ως προς το μουσικό στίγμα που σταδιακά έκτισαν μέσα από τα προηγούμενα τρία άλμπουμ τους. Και η απώλεια του Smith, βασικού δημιουργού στη μπάντα μέχρι πριν κάποιους μήνες, δεν φαίνεται να αδυνατίζει την επίδραση του σχεδόν progressive, νεο-κλασικού ροκ ήχου τους πάνω μας. Αντιθέτως το Antiphon ακούγεται πρώτης τάξεως, συνεκτικό και με μερικές έξοχες συνθέσεις ("The Young and the Old", "Aurora Gone", “Ages”, "Corruption" κ.ά.) να μας βάζουν να ξαναπατάμε το 'play' μπόλικες φορές. Αποδεικνύεται έτσι ότι οι Midlake έχουν μεγάλα αποθέματα ταλέντου, συνέχεια και άρα (ας ευχηθούμε) πολύ μέλλον. Πώς λέγαμε κάποτε; And then there were... (4+2=) six... -- Laertis