---

Με τους The 1975 και το ομώνυμο πρώτο τους άλμπουμ - ο θεός (του rock'n'roll) να με βγάλει ψεύτη - μυρίζομαι καλοστημένο promotion και κατασκευή νέου «μεγάλου ονόματος» δια το ποπ στερέωμα. Το άλμπουμ συνοψίζει τα τρια σινγκλ που προηγήθηκαν τη χρονιά που προηγήθηκε "The City", "Chocolate" και "Sex", απ' τα οποία βρίσκω το δεύτερο πιο αξιοπρόσεχτο, και περιέχει και αρκετά ακόμη ενδιαφέροντα τραγούδια που θα μπορούσαν να είναι τα επόμενα σινγκλ. Να κατεβάσω πρόταση; (σσ. 40 χρόνια φούρναρης γαρ) - "Heart Out" (προσωπική προτίμηση), "Settle Down" (σσ. μουσική για τις μάζες της post-Hannah Montana γενιάς) και "Girls". Το αρκετά ενδιαφέρον "Menswear" δεν το βλέπω, γιατί έχει μακριά εισαγωγή, προχωρημένη αισθητική και απότομο τέλος. Αυτά.

Δεν θέλω να είμαι γκρινιάρης. Οι '1975' είναι ωραία παλικάρια, νέα, με ενδιαφέροντα κουρέματα, από το Manchester (σσ. αν και είμαι σίγουρος ότι ο Graham Nash και ο Mark E. Smith δεν πρέπει να αισθάνονται καμμία συγγένεια) και επιπλέον έχουν καλογραμμένα, ευχάριστα έως και χορευτικά ποπ τραγούδια. Α και κάτι άλλο... σούπερ παραγωγή. Δεν ξέρω κατά πόσον το γεγονός ότι παίρνουν ένα 'co-credit' (σσ. που λέμε και στην Ήπειρο) στον τομέα της παραγωγής σημαίνει ότι όντως συμμετείχαν στις πολύ ενδιαφέρουσες πινελιές που ο πεπειραμένος φιλόμουσος ακροατής διακρίνει στα χαμηλά περάσματα, τις εισαγωγές, κ.τ.λ. του δίσκου. Αν είναι αλήθεια, μπράβο τους! Έχουν καλό γούστο. Στις λεπτομέρειες αυτές - τις υποσημειώσεις - της παραγωγής ακούς μεταξύ άλλων ψήγματα από τις ποπ δουλειές του Peter Gabriel στα 80s, τις παραγωγές του Eno για τους Talking Heads, αλλά και ambient electronica μαστοριές (τύπου λ.χ. Boards of Canada) - εν γένει τέτοια πράγματα - και λες «ας αφήσουμε καμμία πόρτα ανοιχτή για την περίπτωση ετούτοι εδώ να κάνουν τελικά κάτι πραγματικά ενδιαφέρον, έστω και στα πλαίσια της εμπορικής ποπ - παιδιά είναι ακόμα...» Έχοντας λοιπόν αυτά υπόψη, οι '1975' παίρνουν τελικά έναν όχι και τόσο κακό βαθμό (από τους ομολογουμένως αγριάνθρωπους του Wild Thing). -- 8ΜΗ

Υ.Γ. Αν γίνουν πιο 'old-school' και επίσης εξερευνήσουν περισσότερο εις το μέλλον την (μακριά από χορούς και πανηγύρια) κατακλείδα του δίσκου "Is There Somebody Who Can Watch You", μπορεί να επανέλθουμε πιο αισιόδοξοι.