---

"What is this shit?" - με αυτή τη χαρακτηριστική φράση (που έμεινε στην ιστορία της δισκογραφίας) ξεκινούσε την κριτική του στο περιοδικό Rolling Stone ο Greil Marcus το 1970 για τον τότε νέο δίσκο του βάρδου της φυλής Bob Dylan, το Self Portait. Αρκετός κόσμος εκείνη την εποχή πρέπει να είχε την ίδια ακριβώς απορία.

Στο τωρινό Another Self Portrait (με μια εξίσου άτεχνη αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη στο εξώφυλλο), το οποίο είναι η 10η κυκλοφορία στη σειρά του Dylan The Bootleg Series, ο ίδιος κριτικός προσπαθεί στο βιβλιαράκι με τις σημειώσεις να απαντήσει στο ερώτημα που έθεσε πριν από 43 χρόνια. Το καταφέρνει; Τελικά μάλλον όχι. Αλλά καταγράφει τουλάχιστον, ως άμεσα εμπλεκόμενος αλλά και ως ιστοριοδίφης της υπόθεσης, την κοπιώδη προσπάθεια που φαίνεται ότι έκανε εκείνη την εποχή ο Dylan για να αποτύχει εμπορικά... η οποία βεβαίως εστέφθει με απόλυτη... αποτυχία, γιατί απλά ό,τι και να έκανε περιέργως πουλούσε. Είναι μετά να απορεί κανείς που ο γερο-Bob έχει αναπτύξει το διεστραμμένο χιούμορ και τον κυνισμό για τα οποία οι μάζες των κατά καιρούς επικριτών του τον κατηγορούν; Δεν γνωρίζω αν με αντιλαμβάνεσθε...

Τέλος πάντων. Το Another Self Portrait είναι συλλογή που κύρια περιλαμβάνει demo, out-takes ή εναλλακτικές ηχογραφήσεις ή εναλλακτικές μίξεις (με λιγότερα ή και με περισσότερα overdubs) από τη δουλειά που έκανε στο στούντιο ο Dylan με κύριους συνεργάτες τον κιθαρίστα David Bromberg και τον Al Kooper στο πιάνο, αλλά και πλήθος άλλους μουσικούς, στην αρχή των 70s, η οποία (δουλειά) παρουσιάστηκε - όπως παρουσιάστηκε - στα άλμπουμ Self Portrait και New Morning που κυκλοφόρησαν με διαφορά λίγων μηνών. Ξανάνοιξαν γαρ τα συρτάρια με το παλιό αρχείο και κυκλοφορούν μικρά διαμαντάκια που ο Dylan για ανεξήγητους λόγους προτίμησε στην εποχή τους να θάψει. Βέβαια όλοι δικαιούνται να κάνουν λάθη. Και το λέω αυτό γιατί εδώ υπάρχουν τραγούδια τόσο καλά - λ.χ. "Tattle o'Day", "Pretty Saro", "Spanish is the Loving Tongue" κ.ά. - που πραγματικά σε κάνουν να αναρωτιέσαι τι στο διάολο σκεφτόταν ο καλλιτέχνης όταν τα άφηνε έξω από το Self Portrait. Οι συλλέκτες θα κάνουν χαρές με την τωρινή κυκλοφορία και γιατί περιλαμβάνει επίσης ένα μικρό ακυκλοφόρητο απόσπασμα από τα The Basement Tapes με τους Band, δύο τραγούδια ηχογραφημένα ζωντανά στο φεστιβάλ του Isle of Wight του '69 με τους Band και πάλι, και μια πρώιμη demo ηχογράφηση του "When I Paint My Masterpiece".

Με 13 ακυκλοφόρητα τραγούδια στην έκδοση σε διπλό CD πάντως, δεν νομίζω ότι οι φαν του Dylan έχουν και πολλές επιλογές με το Vol.10... -- Γιάννης Ζώης