---

Προσοχή! Οι Γερμανοί The Ruins of Beverast απευθύνονται σε πολύ συγκεκριμένο κοινό και βλάπτουν τoν ανυποψίαστo. Βλέπετε, το δύστροπο, αδυσώπητο black doom metal που παίζουν δεν χαρίζει κάστανα σε τουρίστες του είδους. Στο τέταρτο άλμπουμ τους τα αργόσυρτα ριφ κυριολεκτικά σέρνονται και τα φωνητικά είναι τόσο κακομούτσουνα όσο και τα τερατάκια στο μπλε εξώφυλλο του Blood Vaults. Όσο προχωράει το κάθε τραγούδι, τη σήψη ακολουθούν κατακλυσμιαίες εξάρσεις από blastbeats και κιθαριστική βαρβαρότητα, τόση ώστε να δώσει ένα 'undead' φιλί της ζωής μέχρι τα συναισθήματα να ξαναγίνουν μαύρα. Το όλο στήσιμο, το μοτίβο και το κόνσεπτ γύρω από το συγκρότημα και το άλμπουμ ταιριάζει γάντι σε αμετανόητους doomsters που γουστάρουν ισόποσες δόσεις βαρβαρότητας αλλά και σκατοψυχιάς. Αντιθέτως τα στενά όρια που θέτουν οι ίδιοι σχετικά με τη μουσική τους κάνουν την ακρόαση για οποιονδήποτε ακροατή που δεν έχει αυτοπυρποληθεί στο βωμό του ακρότατου doom ανυπόφορη. -- Φάνης Μανταίος