---

Πώς χορεύουν οι poser zombies στο νεκροταφείο; Αλήθεια πόσο βαθιά και ανεπανόρθωτα μας έχουν στιγματίσει τα - σχετικά μακρινά πλέον - 80s; Πόσο καιρό έχεις να δεις τόσο καλόγουστο εξώφυλλο; Αυτές είναι μερικές από τις απορίες που μου γεννήθηκαν στο μυαλό εξετάζοντας το Poser Zombies από όλες τις πλευρές.

Από τη μουσική πλευρά έχουμε ένα τσούρμο έμπειρων μουσικών στο ντεμπούτο τους που παίζουν μουσική που καλύπτει ένα μεγάλο μέρος του hard rock φάσματος. Από αισθητικής πλευράς μας προσφέρουν ένα ιδανικό σκίτσο αστικής αμερικάνικης νύχτας και ένα προκλητικό βίντεο κλιπ που ασυναίσθητα χτυπά καμπανάκια σχετικά με τα 90s και όσα έκαναν σε οπτικό επίπεδο τότε οι Aerosmith. Καθαρά από άποψη ήχου, το υλικό απαιτεί το volume να ρυθμιστεί στο τέρμα και ξεκαθαρίζει ότι η κοτσίδα δεν έχει ανάγκη πλέον το λαστιχάκι. Και τέλος, αναφορικά με το attitude, αρκεί να πω ότι ο δίσκος ηχογραφήθηκε ζωντανά και κυκλοφορεί αυστηρά και μόνο σε βινύλιο.

Φαίνεται ότι οι Cemetery Dance κάνουν δηλώσεις και εκθέτουν άποψη απ' όπου κι αν τους πιάσεις. Και αυτό είναι κάτι που ανέκαθεν μας άρεσε και μάλλον τείνει να εκλείψει στις μέρες μας. Ακούγοντας το δίσκο καταλαβαίνει κανείς ότι η μουσική δύσκολα χωράει κάτω από ταμπέλες. Χρονολογικά υπάρχει μια ασάφεια ως προς τη δεκαετία αναφοράς, αφού το παρελθόν μπερδεύεται ωραία με το σήμερα. Το είδος είναι ξεκάθαρα hard rock, αλλά δεν πατάει πιστά πάνω σε συγκεκριμένο ρεύμα. Άλλη μια δήλωση λοιπόν αυτή τη φορά εναντίον όσων ψυχαναγκαστικά θέλουν να βάζουν ταμπέλες στα πάντα.

Η μπάντα είναι δεμένη και η παραγωγή κατάλληλη, δε μπορώ όμως παρά να ξεχωρίσω την εξυπνάδα κάποιων ριφ, το εμφανές και πριμαριστό κατά κάποιον τρόπο μπάσο και τη φωνή του τραγουδιστή. Το βρώμικο hard rock είναι μεγάλη αδυναμία και οι Cemetery Dance έγραψαν ένα δίσκο που ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις. Σοβαρό, έξαλλο και έμπειρο. Το τραγούδι "Cemetery Dance", στο οποίο συμμετέχει ο Ευθύμης Καραδήμας των Nightfall, είναι μεγάλη κομματάρα! -- Φάνης Μανταίος