---

Οι Peripheryείναι μια djent /progressive μπάντα από την Αμερική. Έχουν δύο full length άλμπουμ στο ενεργητικό τους και 2 EP, με τον τελευταίο τους δίσκο, Periphery II: This Time It's Personal, να τους βρίσκει στο Top 50 του Billboard. Μετά από αυτή τη μικρή εισαγωγή ας περάσουμε στην νέα τους κυκλοφορία, το EP Clear, που έχει ένα πολύ ιδιαίτερο κόνσεπτ. Αντί του κλασικού τρόπου σύνθεσης κομματιών που ακολουθεί συνήθως η μπάντα, εδώ αποφάσισαν να βάλουν μαζί έξι τραγούδια που το καθένα είναι γραμμένο από διαφορετικό μέλος τους. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολυσύνθετο και πολυσυλλεκτικό άλμπουμ, που δείχνει το εύρος των δυνατοτήτων κάθε μέλους αλλά και της μπάντας συνολικά. Ως εκ τούτου είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να εξετάσει κανείς κάθε κομμάτι ξεχωριστά και να εντοπίσει ομοιότητες και διαφορές στο ύφος αλλά και την ποιότητα.

Το εισαγωγικό κομμάτι αποτελείται από σόλο πιάνο με μέρη στα οποία μπαίνει όλη η μπάντα, έχει δε αρκετά τυπικό ήχο Periphery. Σε πρώτο χρόνο κανείς θεωρεί ότι αυτός είναι απλά ένας cool τρόπος για να ξεκινήσει το ΕΡ, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερα καθώς στα δύο λεπτά του "Overture" περιέχονται οι μελωδίες από κάθε κομμάτι του δίσκου! Η μπάντα περιέγραψε αυτήν την εισαγωγή σαν την κλωστή που δένει όλα τα τραγούδια μαζί. Μετά ακούμε το "The Summer Jam" του κιθαρίστα Jake Bowen, το οποίο είναι ίσως το πιο μουδιασμένο κομμάτι του δίσκου. Δεν είναι ακριβώς κακό και δείχνει τις τεχνικές ικανότητες της μπάντας, αλλά θα είναι το κομμάτι που θα θυμάται κανείς λιγότερο μετά το τέλος του δίσκου. Ευτυχώς ακολουθεί το πάρα πολύ δυνατό και groovy "Feed the Ground", γραμμένο από το ντράμερ Matt Halpern. Με το ρυθμικό δίδυμο της μπάντας να οδηγεί το κομμάτι και με πιασάρικο ρεφρέν είναι από τα highlightτου EP. Το "Zero" είναι το πρώτο instrumental εδώ και είναι γραμμένο από τον βασικό κιθαρίστα Misha Mansoor, ο οποίος έχει και τον καθοδηγητικό ρόλο. Ο ήχος και η αισθητική του κομματιού είναι χαρακτηριστική της μπάντας.

Ακολουθεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ίσως κομμάτια του δίσκου, "The Parade of Ashes". Η σύνθεση είναι του τραγουδιστή Spencer Sotelo και όπως θα περίμενε κανείς τον πρώτο ρόλο έχουν τα φωνητικά με μια ηλεκτρονική επένδυση. Το άκουσα αρκετές φορές για να αποφανθώ καθώς από την αρχή μου δημιουργούσε μια περίεργη αίσθηση. Ενώ είναι σε γενικές γραμμές ένα πολύ καλό κομμάτι, έχει ωστόσο κάτι που θα ξενίσει μάλλον όλους τους οπαδούς των Periphery: θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται σε κάποιο από τα δύο πρώτα άλμπουμ των Linkin' Park (αν αυτό είναι κοπλιμέντο ή όχι το αφήνω στην κρίση του καθενός!).

Στη συνέχεια τo "Extraneous" του μπασίστα Adam 'Nolly' Getgood έχει πιο ακραίο ήχο και σε σημεία θυμίζει Meshuggah. Με σαφή έμφαση πάλι στο ρυθμικό μέρος ακούμε μια πολύ ιδιαίτερη απόδοση τόσο στον ήχο όσο και στο παίξιμο του μπάσου και ο Nolly μας δείχνει το εύρος των ικανοτήτων του ως παίχτης. Τέλος το "Pale Aura" του τρίτου κιθαρίστα της μπάντας Mark Holcomb είναι μια κλασική σύνθεση Periphery στην οποία έχουν την ευκαιρία, όντας σε προσφιλή ηχοτόπια, να λάμψουν όλα τα μέλη της μπάντας.

Συμπερασματικά το Clear είναι ένα παράτολμο εγχείρημα, το οποίο όμως το συγκρότημα κατάφερε να φέρει σε πέρας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Παρά την μουδιασμένη αρχή η μπάντα μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε τα μέλη της σε όλους τους ρόλους: ως συνθέτες, σολίστες και υποστηρικτές επιδεικνύοντας έτσι συνολικά τη μουσική τους ικανότητα. Μια πάρα πολύ καλή ιδέα, εκτελεσμένη σωστά και με πολύ δυνατές συνθέσεις! Αξίζει, νομίζουμε, να το τσεκάρετε. -- Άρης 'Ymir' Πολιτόπουλος